سلام به همه ی دوستان
می خواستم از همه معذرت خواهی کنم
می دونم با آپ هایی که می کنم شما هم ناراحت کردم اما به خدا دست خودم نیست این مطلب ها رو دوست دارم احساس می کنم حرفای قلبم
-------------------------------------------------------------------
ــ من از روییدن خار سر دیوار دانستم که چون خار است نباید رفت بالا.
ــ در این دنیا که مردانش عصا از دست کور می دزدند من خوش باور نادان محبت جستجو کردم.
ــ زندگی آبشار خیالات است این آبشار خیالات را به دریا می سپارم تا به دست هیچ نااهلی نرسد.
ــزندگی شهد گل است زنبور زمان می مکدش و آنچه می ماند عسل خاطره هاست.
ــزندگی یک درام خنده دار وشاید یک کمدی غم انگیزه.
ــاز اینکه کفش نداشتم ناراحت بودم تا اینکه در خیابان مردی را دیدم که پا نداشت.
ــروزی به عقب می نگرید و به آنچه گریه دار بود می خندید.
ــآدمها مثل کتابها هستند تا وقتی تمام نشوند برای دیگران عزیزند:پس خودتو تند تند پیش دیگران ورق نزن.
ــ هرگزبه دنبال کسی نباش که بتونی با اون زندگی کنی پس به دنبال کسی باش که نتونی بدون اون زندگی کنی.
ــ آنقدر دانا نشوید که لذت خندن را از دست بدهید.
ــ همیشه دربند آن نباش که احساسات را تجزیه و تحلیل کنی.
ــ خود خواهی ریشه ی بسیاری از غصه هاست.
ــ اگه یک روز نتونستی گناه کسی رو ببخشی از بزگی گناه اون نیست از کوچکی قلب توست.
ــ هرگز عشق را گدایی نکنید معمولا چیز با ارزشی به گدا داده نمی شود.
ــ دوست داشتن کسانی که لایق دوست داشتن نیستند اسراف محبت است.(دکتر علی شریعتی)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
عشق یعنی لحظه های التهاب
عشق یعنی لحظه های ناب ناب
عشق یعنی قطره و دریا شدن
عشق یعنی دیده بر در دوختن
عشق یعنی در فراقش سوختن
من که باورم نمیشه...
من که باورم نمیشه
تو نباشی
عشق نباشه
گل نباشه
پشت بنجره نباشی
دلم از
دلت جدا شه
من که باورم نمیشه
تو نمونی
تو نباشی
من نباشم
مگه میشه
تو نمونی
من نمیرم
زنده باشم
من که باورم نمیشه
بردن اسم تو از یاد
اخه حس عاشقی رو
دستای تو یاد من داد
زیر سایه تو بودن
ا ز گذشته تا همیشه
منو جا نذار تو دردها
اخه باورم نمیشه
من که باورم نمیشه
.......................
من که باورم نمیشه
تو نباشی
عشـــــــــــــــــــــــــــــــــق نبـــــــاشـــــــــه...
گفتی که می بوسم تو را
گفتم تمنا می کنم
گفتی اگر بیند کسی
گفتم که حاشا می کنم
گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقیب آید ز در ؟؟
گفتم که با افسونگری او را ز سر وا می کنم
گفتی که از بی طاقتی دل قصد یغما می کند
گفتم که با یغما گران باری مدارا می کنم
گفتی که پیوند تو را با نقد هستی می خرم
گفتم که ارزانتر از این من با تو سودا می کنم
گفتی اگر از کوی خود روزی تو رو گویم برو؟؟
گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم
به چشمانت بیاموز که هر کس ارزش دیدن ندارد.
به دستانت بیاموز که هر گل،ارزش چیدن ندارد.
به قلبت بیاموز که هر کس کنج ان جایی ندارد.
تنها تو را میخوانم
ای که وجودت سرشار از مهر و عطوفت و دوست داشتن است
قشنگترین روزهایم را به پای ساده ترین دقایقت خواهم ریخت
وبیاموز که آبی بودن عاشقی می خواهد......
من نه آن ستاره ای هستم که با طلوع نخستین سپیدی صبح محو گردم